Krater Kopernik

Podstawą modelu był cyfrowy zapis topografii Księżyca, dzięki któremu możliwe było odtworzenie rzeczywistej geometrii krateru Kopernik. Niezwykły charakter tej realizacji polega na tym, że obiekt można traktować jako rodzaj trójwymiarowego „skanu” powierzchni Księżyca — przełożonego na materialną, fizyczną formę.

Relief zachowuje autentyczny układ krateru i jego otoczenia, jednak dla wzmocnienia efektu przestrzennego oraz lepszego odbioru rzeźbiarskiej struktury skala pionowa została zwiększona trzykrotnie. Dzięki temu powierzchnia zyskała większą dramaturgię, a układ ścian, wypiętrzeń i zagłębień stał się jeszcze bardziej czytelny.

Obiekt został wydrukowany w formie dziewięciu paneli o wymiarach 60 × 60 cm, co pozwoliło ułatwić transport, montaż i ekspozycję na ścianie. Segmentowy podział umożliwił także zachowanie dużej skali realizacji przy jednoczesnym precyzyjnym spasowaniu wszystkich elementów w jeden spójny relief.

Gotowa realizacja funkcjonuje jako obiekt edukacyjny i wystawienniczy, pokazujący w namacalny sposób topografię jednego z najbardziej rozpoznawalnych kraterów Księżyca. Tego typu forma pozwala przełożyć dane naukowe na bezpośrednie doświadczenie przestrzeni, łącząc astronomię, obraz i materialność obiektu.