Kompozytowa kopuła planetarium w Białkowie pokryta topografią Księżyca wydrukowaną w 3D.

Planetarium w Białkowie

Gigantyczny wydruk 3D rzeczywistej powierzchni Księżyca opracowany na podstawie danych topograficznych.

Edukacja astronomiczna w skali 1:1 z wyobraźnią

Planetarium w Białkowie powstało w ramach rewitalizacji historycznego ośrodka astronomicznego. Centralnym elementem realizacji jest kompozytowa kopuła, której zewnętrzną powierzchnię pokryto wydrukowanym w 3D odwzorowaniem Księżyca. Dzięki temu obiekt łączy funkcję edukacyjną, precyzyjną projekcję i wyjątkowy efekt przestrzenny.

Co było ważne w tym projekcie

  • Rzeczywiste dane topograficzne

    Podstawą modelu był zbiór 22 GB danych przedstawiających powierzchnię Księżyca w rozdzielczości 56 metrów na piksel, zarejestrowanych przez instrument Lunar Orbiter Laser Altimeter.

  • Kopuła o średnicy 4,5 metra

    Na podstawie danych przygotowaliśmy hemisferę dopasowaną do geometrii kompozytowej kopuły planetarium, tak aby obiekt dobrze działał zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz.

  • 116 drukowanych elementów

    Model został podzielony na segmenty dostosowane do ówczesnych maszyn o polu roboczym 600 × 500 × 500 mm, co pozwoliło bezpiecznie przeprowadzić produkcję i montaż.

  • Kameralna przestrzeń projekcyjna

    Wewnątrz powstało niewielkie planetarium, w którym nic nie rozprasza odbioru, a neutralna powierzchnia wspiera czytelny obraz projekcyjny.

  • Zewnętrzna forma, która uczy i zachwyca

    Po zakończeniu seansu widzowie mogą zobaczyć autentycznie odwzorowaną topografię Księżyca, co wzmacnia edukacyjny charakter całej realizacji.

Duże segmenty powierzchni Księżyca wydrukowane w 3D i przygotowane do montażu kopuły planetarium.

Druk 3D na dużą skalę

Model został podzielony na 116 elementów dopasowanych do możliwości ówczesnych drukarek wielkoformatowych.

Montaż wydrukowanych segmentów powierzchni Księżyca na szkielecie kopuły planetarium.

Element po elemencie

Przestrzeń montażowa była ograniczona, dlatego składanie kopuły odbywało się bezpośrednio na miejscu instalacji.

Zespół sprawdzający dopasowanie segmentów kopuły planetarium podczas próbnego montażu.

Chwila prawdy

Próby montażowe pozwoliły zweryfikować spasowanie wszystkich części w docelowej geometrii obiektu.

Zbliżenie na łączenie segmentów powierzchni Księżyca podczas ręcznego dopracowywania kopuły.

Uwaga na szczelinę

Każdy element wymagał precyzyjnego osadzenia oraz ręcznego dopracowania na styku z sąsiednimi częściami.

Widok zewnętrznej części kopuły planetarium z odwzorowaną topografią Księżyca.

Księżycowy hełm

Prace po zewnętrznej stronie kopuły musiały zachować zgodność z cyfrowym modelem danych topograficznych.

Dopracowywanie powierzchni kopuły planetarium po zamontowaniu zewnętrznych segmentów.

Muskając powierzchnię

Końcowy etap polegał na kosmetycznym wykończeniu i przygotowaniu powierzchni do finalnego odbioru.

Gotowa kopuła planetarium w przestrzeni obiektu edukacyjnego przed otwarciem dla widzów.

Ground control do majora Toma

Ostatnie spojrzenie przed uruchomieniem gotowej przestrzeni do pokazów i zajęć edukacyjnych.

Trójwymiarowa interpretacja krateru Kopernik wykonana na bazie danych księżycowych.

Wschód Kopernika

Projekt planetarium stał się punktem wyjścia do kolejnych realizacji inspirowanych topografią powierzchni Księżyca.

Dekoracyjna lampa i obiekt inspirowany powierzchnią Księżyca powstały jako rozwinięcie projektu planetarium.

Żeby zostać lampą

Z doświadczeń zdobytych przy kopule wyrosły także bardziej uniwersalne realizacje, takie jak lampy i panele moonwall.